*
امضای معاهده گندمک توسط شیرعلی خان شاه افغانستان و انگلیسی ها
انگلیسی ها در دومین تهاجم نظامی خود به افغانستان، با دهها هزار سرباز و انبوه تسلیحات جنگی شهر کابل را محاصره کردند.شیر علی خان پادشاه افغانستان، قبل از رسیدن قوای انگلیس به حومه کابل، به شمال این کشور و به شهر مزارشریف فرارکرده بود و قصد داشت از روسها مطالبه کمک نظامی کند.تلاش های وی برای جلب کمک های نظامی روسیه بی نتیجه ماند، و خودش نیز در همان شهر وفات کرد.و این در شرایطی بود که نیروهای متجاوز انگلیس در ناحیه گندمک، منتظر حمله به کابل بودند، آنها از پادشاه جدید افغانستان ( امیر محمد یعقوب خان پسر شیر علی خان) می خواستند یا شرایط انگلیس را بپذیرد و یا آماده جنگ باشد.
انگلیسی ها دو شرط عمده داشتند:
1-کیوناری را به عنوان سفیر انگلیس در کابل بپذیرند.
2-از بخش هایی از خاک افغانستان در ماوراء خط دیورند از جمله خیبر، کرم، پشین و وزیرستان به نفع انگلیس، صرف نظر کند.
امیر محمد یعقوب خان که پادشاه ترسو و بی اراده ای بود و به هیچ کس جز خودش اعتماد نداشت، برای شرکت در مذاکره با انگلیس ها، به اردوگاه آنان در ناحیه گندمک رفت، و قرارداد مشهور به معاهده گندمک را که مورخین افغان آن را یک از ننگین ترین قراردادهای تاریخ کشور خود می دانند با انگلیسی ها به امضا رسانید.این قرارداد کاملا به نفع انگلیس بود.
یکی از مورخین افغان در ان باره می گوید: اگر امیر(یعقوب خان) با اتکاء به نیروی ملی در برابر حملات انگلیس مقاومت می کرد یقینا شرایط معاهده به این اندازه یک طرفه و به زیان افغانستان نمی بود اما یعقوب خان که شاید اصلا هم مردی شتابزده و تنگ حوصله بود در نتیجه سپری نمودن سالیان متمادی در زندان، موازنه روانی اش را از دست داده و در این وقت یگانه آرزویش این بود که هرچه زودتر و به هر شرطی که باشد انگلیس ها را ا افغانستان خارج نموده چهار صباحی را با فراغت خاطر بر مملکت حکمرانی کند.
به این ترتیب، در معاهده گندمک، پادشاه افغانستان هر دو شرط انگلیس راپذیرفت، به موجب یکی از مواد ای قرارداد(سر لویی کیوناری) به عنوان سفیر انگلستان در افغانستان تعیین گردید و به تاریخ 24 جولای همان سال، با یک دسته 75 نفری قوای محافظ به کابل وارد شد.
ولی هنوز یکماه از ورود او به کابل سپری نشده بود که نخستین جرقه های خشم و اعتراض و مقاومت علیه حضور انگلیس های بیگانه در شهر کابل برافروخته شد و پایتخت افغانستان بار دیگر همانند سال های جنگ اول افغان و انگلیس به صحنه خونین نبرد و مبارزه تبدیل شود.در این نبردها سفیر انگلیس در کابل به قتل رسید.